De Zweef 10 - Achilles’12 8 (7-4)

Dat kunnen ze goed die jongens van Achilles. Zand in de ogen strooien.  Moesten we aantreden tegen Achilles 12 of 8? We zijn van 12 uitgegaan, maar veel heeft het allemaal niet uitgemaakt. Eerlijk is eerlijk. Achilles heeft een redelijk voetballende ploeg waartegen het lekker ballen is. Even leek het er op, dat we het niveau van het begin van de competitie zouden halen. Helaas hadden we verschrikkelijk veel kansen nodig om tot scoren te komen. Onze topschutters Marcel Hofstede en Arjen Siebring hadden hun vizier niet op scherp staan, anders waren we beslist tot een monsterscore gekomen. Al na een minuut of zes aaide Arjen Siebring met zijn hoofd de bal zodanig, dat de 1-0 een feit was. Daarna was het na het na een minuut of twintig de beurt aan Marcel Hofstede die een goed opgezette aanval keurig afrondde. Hoge ballen vangen veel wind en zijn niet aan de Eagle besteed. Graaien voor een knaak leverde de aansluitingstreffer op: 1-2.  Na een ongelukkige handsbal van een Achilles speler wees de goed leidende scheids H. Legtenberg zonder aarzelen naar de stip. Marcel Siero was zeker van zijn zaak en beloofde een krat bier bij het missen van de toegekende strafschop. Helaas: de bal ging onberispelijk in de rechter benedenhoek. Nog voor rust werd de aansluitingstreffer genoteerd zodat we met 3-2 de kleedkamer opzochten. In de rust een tactische zet van Eppo. Siero op de rechtsbackpositie en Ouwerkerk in de half. Achilles heeft het geweten. In een kleine twintig minuten werd de voorsprong naar 7-2 uitgebouwd. Arjen Siebring, Marcel Hofstede, Richard Hegeman (met een onmogelijk doelpunt) en Marcel Siero tekenden voor de treffers. Achilles mocht hierna echt alles doen en met twee wonderschone treffers kwam de eindstand 7-4 op het scorebord.