Afscheid Jan Winkels en Sinus Wennemers

Na jaren van trouwe dienst op velerlei gebied is op 30-10-2005 afscheid genomen van de bestuursleden Jan Winkels en Sinus Wennemers. Beiden kregen een onderscheiding van de vereniging.

Image

 

Jan Winkels en Sinus Wennemers zijn tijdens de algemene ledenvergadering van De Zweef op 30 oktober 2005 benoemd tot erelid. Deze hoge onderscheiding werd hen toegekend wegens een lang optreden als lid van het bestuur en jeugdbestuur van de vereniging.


Sinus Wennemers begon zo’n 25 jaar geleden met vrijwilligerswerk voor De Zweef. Samen met Wim Krukkert en Benny Winkels trainde hij de jeugd. Bracht ze de eerste kneepjes van het voetbal bij. De halve selectie heeft van deze drie mannen de beginselen geleerd. 21 jaar geleden trad hij toe tot de jeugdcommissie. Zeven jaar geleden kwam hij in het bestuur.


Sinus is een doener. Een man die graag zijn handjes laat wapperen. Niet zo´n vergadertijger. Toch wist hij op de juiste momenten het juiste woord te zeggen. Waardoor we als bestuur wel eens op de feiten werden gewezen.
"Watjes” is een woord dat nogal eens uit Sinus’ mond glipt. Nooit vervelend bedoeld, maar altijd als constatering van iets dat hij niet begrijpt. Zelf is hij bloed-fanatiek. Maakt van alles een competitie. Overal. In heel zijn leven. Ga nooit “even een eindje fietsen” met een Wennemers. Elke verkeersdrempel is een uitdaging: wie gaat er het eerst over heen. Op elke bult ligt een finish. En dat “eventjes” ontaardt meestal in mimimaal 100 kilometer. Wie zo leeft komt een hoop “watjes” tegen. Gelukkig kan hij er meestal zelf hard om lachen.


De zojuist beschreven levenswijze paste hij dus ook toe in het bestuur. Nooit te beroerd om iets aan te pakken en dat was meestal zo snel mogelijk na de vergadering. Ook altijd bereid om mee te gaan naar een districtsvergadering. Tussendoor zorgde hij voor de inning van de contributie, in- en uitschrijving van leden. Voorwaar geen gemakkelijke taak om telkens weer dat geld te incasseren. Maar Sinus zou Sinus niet zijn als hij niet alles zou proberen het geld te krijgen.

 

Wie denkt daar nu vanaf te zijn, heeft het heel erg mis. Sinus blijft dit werk namelijk doen. En aangezien hij er verder niets meer bij heeft, zal zijn incasseringsvermogen wellicht nog groter worden. Wij zijn heel blij dat hij dit blijft doen. Sinus, ik kom dadelijk nog even bij je terug, maar vooralsnog heel erg bedankt voor je grote inzet.

 

Jan Winkels

Jan Winkels heeft een palmares nog groter dan die van Sinus. Begon als 18-jarige in 1968 als jeugdleider. Na vijf jaar werd hij gevraagd in het jeugdbestuur te komen. Dat deed hij en vertoefde daar ook vijf jaren. Na drie jaar rust (er moest thuis ook worden gewerkt, want uit die tijd stammen zo’n beetje alle z’n drie kinderen) begon het weer te kriebelen en werd hij leider van het 2e en daarna één jaar van A1, gevolgd door nog zes jaren jeugdleiderschap.

Naast al deze activiteiten was Jan van 1969 tot 1995 lid van de commissie prestatieloop. Wat dat was, hoef ik hier niemand uit te leggen. In 1994 werd hij lid van de jeugdcommissie. Dit werk deed hij tot nu toe, waarvan elf jaar als voorzitter. Vanuit die functie was hij gedurende dezelfde periode lid van het hoofdbestuur. Om het helemaal compleet te maken: Jan zat in de jubileumcommissie bij zowel het 60-jarig als 75-jarig bestaan van De Zweef.
Ik hoef niet te zeggen dat hij zijn sporen binnen De Zweef meer dan verdiend heeft. Onder zijn leiding werd De Zweef de “leukste vereniging van Nijverdal”. Hij zorgde voor telkens nieuwe mensen die enthousiast met en voor de club in de weer gingen. Tijdens zijn bestuursschap groeiden de prestaties van de jeugd tot grote hoogte. Met name A1 kon dankzij een aantal zeer goede lichtingen spelers en trainers groeien naar de landelijke tweede divisie. Dat je wat dat betreft afhankelijk bent van talenten, blijkt wel de afgelopen jaren als het wat minder gaat.
Maar ook in die omstandigheden weet Jan mensen te motiveren en enthousiasmeren. Binnen het bestuur was Jan vice-voorzitter en deed vanuit die functie tal van taken die niet rechtstreeks te maken hadden met de jeugdcommissie. Zijn betrokkenheid was heel groot. Kon toen er geen zicht meer was op vervulling van de vacature technisch jeugdcoördinator nachtenlang bijna niet meer slapen. Zo’n betrokkenheid was er ook bij Sinus, die de afgelopen weken vaak ’s nachts heeft liggen piekeren hoe het financiële tekort zou kunnen worden opgelost.

De voorzitter: “Binnen het bestuur was Jan meestal de bedachtzame, de man die wees wijzen op consequenties van bepaalde besluiten. Wel eens zodanig dat ik dacht van “hallo doe eens mee met een nieuw idee”. Ook al omdat je samen in hetzelfde team speelt en samen traint, was Jan voor mij als voorzitter een klankbord waar ik graag gebruik van maakte. Dat kan ik rustig blijven doen, want als we samen een biertje zitten te drinken, kan het net zo goed over de zojuist gepeelde partij gaan.

De laatste paar weken kon Jan wegens verschillende omstandigheden, zoals vakantie, niet op zaterdagmorgen in het clubhuis zijn. Vanuit het feit dat hij al afscheid had genomen van het jeugdbestuur, was dat geen enkel punt, maar hij voelde zich wel een beetje schuldig. Dat noem ik pas afkickverschijnselen”.

 

Image

 

Met Jan en Sinus verlaten twee mensen het bestuur die beiden hun roots binnen De Zweeffamilie hebben. Die mensen en omstandigheden zodanig kennen, dat we beter hebben kunnen besturen. Dat raken we nu deels kwijt. Maar goed, wie kan iemand wat kwalijk nemen die stopt na een dienstverband als Jan en Sinus hebben gehad ? Dat was ook de reden dat de ledenvergadering met applaus instemde met het voorstel van het ebstuur beide heren te benoemen tot ere-lid.

De voorzitter: “de afgelopen weken hebben we het met elkaar een paar keer over jullie afscheid gehad. Om het hardst riepen jullie “ik wil niks”. Sinus zei: doe Jan maar, die heeft veel gedaan. Jan zie: Kijk eens hoelang Sinus al bezig is voor de club. We hebben als bestuur de knoop doorgehakt en de toekenning van het ere-lidmaatschap voorgelegd aan de ledenvergadering”.

Beiden kregen een dinerbon met elkaar eens lekker uit te gaan. Voor de dames was er een mooie bos bloemen.